آخرین اخبار
نشست مدیران گروههای معارف اسلامی دانشگاههای استان همدان
جلسه دبیران هم اندیشی اساتید
«برجام، خسارت محض؛ FATF خیانت محض»
اولین نشست شوراهای تشکلهای اسلامی
نشست هم افزایی ائمه جماعات دانشگاه بوعلی سینا همدان
اولین نشست شورای دفاتر نهاد دانشگاههای استان همدان
باید با ایجاد نهضت ترجمه پیام روح ایمان و مجاهدت و شکست‌ناپذیری ملت ایران را به جهانیان برسانیم
نهاد رهبری در دانشگاه‌ها باید تسهیل کننده فعالیت جریان انقلابی باشد
آغاز ثبت نام کلاس های حلقه معرفت برای ترم 962
مراسم تکریم و معارفه سرپرست جدید دانشگاه ملایر
حجت الاسلام عباسی رئیس دفاتر نهاد رهبری در استان همدان شد
بايد نقشي پررنگ در تحقق آرمان هاي الهي داشته باشيم
مراسم تکریم و معارفه رئیس جدید و سابق نهاد رهبری در دانشگاهها
دیدار اقشار مختلف مردم با رهبر انقلاب
سالروز ازدواج حضرت علی(ع) و حضرت فاطمه(س)
ثبت نام عتبات دانشگاهیان
جلسات تفسیر قرآن کریم
فراخوان شرکت در هشتمین جشنواره کتابخوانی رضوی منتشر شد
نشست دفاتر نهاد استان همدان با حضور معاون محترم فرهنگی ،سیاسی نهاد و رئیس دفاتر نهاد دانشگاههای استان حاج آقای رستمی
نشست هم اندیشی مبلغین دانشگاه بوعلی سینا با مسئول نهاد
افتتاحیه ضیافت اندیشه اساتیددانشگاه بوعلی سینا همدان
حضور و سخنرانی رهبر انقلاب در مراسم بیست‌ و نهمین سالگرد رحلت امام خمینی (رحمه‌الله)
نشست هم اندیشی رؤسای دانشگاه های استان و معاونین فرهنگی داتشگاه ها و مسئولین دفاتر نهاد رهبری در دانشگاه ها
دیدار جمعی از دانشجویان و نمایندگان تشکل‌های دانشجویی با رهبر انقلاب اسلامی در دوازدهمین روز از ماه مبارک رمضان
چهارمین جلسه هم اندیشی
اخبار > واکنش آیت الله حسینی میلانی به اظهارات روحانی در باب نقد معصوم:
 


شماره خبر :٥٣٤٢٩١ 

  تاریخ انتشار خبر : دوشنبه ٢٥ دی ١٣٩٦    ا   ١٦:٠٤
 
واکنش آیت الله حسینی میلانی به اظهارات روحانی در باب نقد معصوم:
واکنش آیت الله حسینی میلانی به اظهارات روحانی در باب نقد معصوم: کسی که می‌خواهد توصیه اخلاقی کند باید خودش عامل به اخلاق باشد/ آیا فردی که اهل علم باشد برای نقد پیامبر به حرف آن اعرابی استناد می‌کند که بعداً هلاک شد؟/ موقع حرف زدن در محدوده‌هایی که کار نکردیم وارد نشویم
پایگاه اطلاع رسانی دفتر نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه بوعلی سینا :


اولاً کسی که می‌خواهد مطلب اخلاقی بگوید، خودش باید اهلیت داشته باشد برای اخلاق گفتن، چون کسی که خودش متخلق به اخلاق نیست نمی‌تواند مدرس اخلاق باشد. در حدود 45 سال قبل به مرحوم آقای بهجت گفتم یک جلسه اخلاقی برای من بگذارید که من از شما استفاده کنم. ایشان گفتند از کتب اخلاقی چه چیزی را مطالعه کردی؟ گفتم جامع السعادات را خواندم (کتاب اخلاقی مرحوم نراقی اول). ایشان گفتند از هر صفحه‌ای نیم صفحه یا کمتر بخوان، در خودت پیاده کن و بعدا نیم صفحه بعدی را بخوان. این که انسان از نظر نظری اخلاق بلد باشد، ولی عملاً در خودش پیاده نکرده باشد، این بی ربط است و نمی تواند مدرس اخلاق بشود.
 
بنده وقتی طلبه شدم حدود 60 سال قبل، اولین کتابی که به ما تدریس کردند حلیة المتقین بود. مرحوم مجلسی کتابی دارند به نام حلیة المتقین. معلوم می شود قدیم این کتاب را می خواندند و مردم در خانه هایشان داشتند، الان خیلی از خواص اسم شاید اسم این کتاب را نشنیده باشند. حلیة المتقین آداب شریعت در امور عادی انسان را هم بیان می کند. آداب نشستن، برخاستن، خوابیدن، غذا خوردن، حتی خندیدن که در شریعت منع شده از خندیدن با قهقهه. گفتند طلبه ای در بازار نجف قهقهه ای کرد و اتفاقا بزرگی از بزرگان نجف باخبر شد از این قضیه؛ او را خواست و عمامه اش را از سرش برداشت و یک عگال عربی بر سرش گذاشت. گفت چرا این کار را می کنید؟ آن بزرگ فرمود: بخاطر قهقهه ای که در بازار کردی، اول برو اخلاقت را درست کن و بعدا بیا این عمامه را بر سرت بگذار. این عمامه اینجا هست، درست که شدی بیا تا عمامه را بهت بدهم.
 
این چنین بوده که ما حتی در کوچک ترین امورمان در شریعت مقدسه، در مذهب تشیع، در آداب اهل بیت علیهم السلام، برای ما آداب معین شده است. از جمله اموری که باید آداب را در آن رعایت کنیم، حرف زدن است. خود حرف زدن آدابی دارد که انسان چگونه حرف بزند، کجا حرف بزند، با کی حرف بزند، چقدر حرف بزند؟ همه این خصوصیات در شریعت مشخص است.
 
ما کجاییم؟ و چقدر از شریعت دور هستیم؟ اینها را ما باید مقید باشیم و به نفع خودمان هم هست. تمام آداب و احکامی که در شریعت آمده به نفع خودمان است. چقدر مفاسد کم می شود در جامعه به برکت عمل به این آداب و این یک واقعیت است. 
 
از جمله اموری که باز در جامعه ما مورد ابتلاء هست، مسئله انتقاد است. چه کسی باید انتقاد کند، چگونه باید انتقاد کند؟ نسبت به چه کسی باید انسان انتقاد کند؟
 
اینها حساب دارد. اینها در شریعت مشخص است. خود کلمه انتقاد اساساً یک لفظ عربی است. کلمه انتقاد فارسی نیست. لفظی است که وضع شده برای یک صنعت خاصی برای یک حرفه معینی. آن وقتی که معاملات براساس این سکه ها بود، سکه‌های طلا و نقره، سکه یک وقت خالص بود و یک وقت ناخالص . وقتی شک می کردند که این سکه خالص است یا ناخالص می رفتند به سراغ اهلش و آن کسی که تشخیص می داد، بهش می گفتند آقا این سکه خالص است یا نیست؟ این کار را می گفتند «انتقاد»، یعنی تشخیص خالص از ناخالص، تشخیص صحیح از باطل. انتقاد این است.
 
پس بنا براین، انتقاد را اهلش باید کند. این کلمه انتقاد منتقل شد از آن حرفه و صنعت به انتقاد کلام. که می‌خواهیم ببینینم این کلام صحیح است یا نه. چه کسی باید تشخیص دهد؟ اهلش باید تشخیص دهند. این تشخیص آدابی و رسومی دارد، احکامی دارد، هر کسی نمی تواند تشخیص دهد و هر کسی حق ندارد تصدی انتقاد را بگیرد و هر جور هم نمی‌شود انتقاد کرد. این معنای انتقاد است.
 
در مقابل انتقاد اعتراض داریم، اعتراض غیر از انتقاد است و انتقاد غیر از اعتراض است. ما در انتقاد می خواهیم بسنجیم این کلام صحیح است یا نه؟ آیا کلام هر کسی را باید بگذاریم در ترازوی سنجش، کلام معصوم هم همین گونه است؟ ولو اهل انتقاد هم باشیم و لو مطابق احکام و آداب انتقاد می خواهیم انتقاد بکنیم؟ آیا کلام معصوم هم همین طور است؟ کلام امام، کلام نبی قابل انتقاد است به این معنی که سنجش بکنیم تا بفهمیم صحیح است یا نه؟
 
پس وَ ما يَنْطِقُ عَنِ الْهَوى‏ إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحى‏ کجا رفته است؟ آیه مبارکه ما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا کجا رفته است؟ امام و نبی و ملائکه عباد مکرمون، این قرآن است، لَا يَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ وَ هُمْ بِأَمْرِهِ يَعْمَلُون‏.
 
پس اگر کسی بیاید در یک ملأ عامی بگوید مانند آن اعرابی که آمد بر پیغمبر اکرم (صلی الله علیه وآله) انتقاد کرد که این کلام از شماست یا از خداست، پس می شود انتقاد کرد بر پیغمبر اکرم (صلی الله علیه وآله)؟ این حرف است؟ کسی که تحصیل کرده باشد، کسی که اهل مطالعه باشد، تمسک می کند به حرف آن اعرابی که بعد از واقعه غدیر آمد اعتراض کرد بر پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله) که این کلامی که گفتید از خودتان هست یا از خدا؟ آن وقت آیه مبارکه «سأل سائل بعذاب واقع» نازل شد و این آدم همان‌جا به درک رفت. این اعتراض بود اولاً، ثانیاً انتقاد نسبت به کلام معصوم اعم از امام و نبی و ملائکه راه ندارد. انتقاد برای سنجش حق از باطل بود، مگر معصوم باطل می‌گوید؟
 
بنابراین نباید جوری حرف بزنیم که مدرک به دست دشمنان بدهیم، نباید جوری حرف بزنیم که توجیه کنیم برخورد بعضی صحابه را با پیغمبر اکرم (صلی الله علیه وآله)، نباید جوری حرف بزنیم که موجب عذاب بشود. هیچ دقت می کنید چقدر برف و باران داریم؟ چه جور است که در عوض برف و باران زلزله داریم، عذاب چگونه نازل می شود؟ باید حواسمان را جمع کنیم وقتی می خواهیم حرف بزنیم و در محدوده هایی که کار نکردیم وارد نشویم.
والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته
 
برای این خبر نظری ثبت نشده است
نظر شما
نام :
ايميل : 
*نظرات :
متن تصویر را وارد کنید:
 

خروج




سامانه پشتيباني سايت هاي اينترنتي نهاد
عمره دانشجويي
ازدواج دانشجويي
مركز آموزش مجازي دانشگاهيان
اعتكاف دانشجويي
نهاد نمايندگي مقام معظم رهبري در دانشگاه ها
وزارت علوم
وزارت بهداشت
صندوق رفاه دانشجويان
پرسمان
نشر معارف
نشريه پرسمان